۱ـتازه از سفر حج برگشتم و هنوز تو حال و هوای مکه و عرفات و ...هستم بازم اونقدر گفتنی هست که انتخاب یه بخش کوچیک واسه نوشتن تو چند خط غیر ممکن به نظر میرسه اما تو این سفر چند نکته دیدنی و شنیدنی بود که نمیشه ازش گذشت و حتی بعد از برگشتن جملاتی شنیدم که خیلی منو به فکر فرو برد و به موقع ان شااله مینویسم.

۲ـ همیشه از انسانهائی که تو وهم وخیال زندگی میکنن بدم میومده کسانی که واسه خودشون یه امپراطوری بزرگ درست کرده و خودشونو به حکومت اونجا منصوب و همه رو در رتبه های پائین ترو زیر دست قلمداد میکنن این جور آدما غالبآ خود شیفته اند و گمون میکنن کاری که اونا انجام میدن از دست هیچکس دیگه بر نمیاد و جالب اینجاست که نمیتونن از این خواب بیدار بشن چون اصلآ خواب نیستن بلکه خودشونو به خواب زدن "اسمش جهل مرکبه":

 ""آنکس که نداند و نداند که نداند         در جهل مرکب ابد الدهر بماند""

۳ـ ما انسانها چند تا خصلت داریم که خیلی باعث عقب افتادنمون میشه و موانع زیادی برامون پیش میاره یکی از بدتریناش فراموشیه و این که خیلی زود یادمون میره چی بودیم.حالا چی شدیمش بماند. این خصلت باعث میشه صفت های بد دیگه هم پیداشون بشه از جمله اینکه ما یادمون میره قدردان باشیم و نمک شناسی کنیم و این ابتدای افول ماست:

 "شکر نعمت نعمتت افزون کند           کفر. نعمت از کفت بیرون کند"

۴ـ همچین شیطون تو جلدمه که میترسم اون جای من تصمیم بگیره واقعآ بهم فشار اومده خدا به خیر کنه