تو یه جمله اگه بگم اینکه به اتفاق پوتین عزیز در کیش به سر میبریم و من تا به حال کیش را اینقدر زیبا ندیده بودم بگذریم که شب جمعه گذشته در باغچه ما در شهریار چه محفل شعر فوق العاده ای با استاد عبدالجبار کاکائئ و علیرضا قزوه داشتیم که شرحش مفصل است و در این مقال نمیگنجد و گفتنی های کیش که بیشتر نگفتنی اند

پ ن :هر کاری کردم اون مفهومی که  تو ذهنم بود به بیت تبدیل نشد و من هم ننوشتم زور که نیست ؟هست؟؟/

در ایام عید سعید غدیر ننوشتم... که تاب نوشتنم نبود و وسعت فریادی نیافتم که بلندای او  که یگانه ترین مرد تاریخ است را  فریاد کنم نام اورا نوشتن هم نتوانم چه برسد به نشانش و  بزرگیش را فقط سکوت پاسخگوست که به کلام در نمی آید. در جهان بزرگی نمیبینم که بزرگی نیست که نزدش کوچک نیست چگونه بسرایم کوه دریا و بزرگ آنقدر که نمیدانم را چگونه بسرایم که واژه هایم در عظمتش لال مانده اند ای ابهت ناب کاش کائنات بار دیگر هرچه در چنته و توان داشت به کار میگرفت و چون توئی را برای تکامل نسل بشریت از نو خلق میکرد کاش...

فرصتی مغتنم یافتم در روز عید و دست بوس شیخ وارسته از دوجهانم رسیدم فرمود :

 گر بر کنم دل از تو و بردارم از تو مهر    این مهر بر که افکنم این دل کجا برم؟         

 ودیگر سکوت سکوت سکوت ...