هزار از زبان پوتین 

درود بر همراهان

پوتین عزیز با لطف بی پایانش ما رو مورد لطف قرار دادن لازم بود تشکری ازش داشته باشم و بلافاصله این دو بیتی متولد شد :

گرانقدری چو الماسی محمد

گلی...

       نیلو فری ...

                    یاسی محمد

همین یک جمله در وصف تو کافیست

سرا پا عشق و احساسی محمد.

جدا" اگه بی صدائی ها ادامه داشت وحتی محیطی مثل بلاگ برای همصدائی و همنوائی وجود نداشت دامنه جهل آدمها همچنان گسترده و گسترده تر میشداما به همین اندک نیز میتوان دل خوش بود چرا که "دیدن زیبائی ها هنریست و کشف آن هنری برتر "پسسسسسسسس همه به پیش برای کشف و خلق زیبا ئیها

 آینده برای ما و در انتظار ماست  سبز و روشن طراوت

 

 

سلام  من حالم خوبه   نه اشتباه شد من حالم عالیه جدی میگم نمیدونم چرا اما سرا پا انرژی هستم به هرکسی هم میرسم سعی میکنم انرژی مثبتم رو منتقل کنم یه شعر قدیمی هم تقدیم میکنم به امید اینکه تمام موجودات زمین انچه که باید باشندوحداقل اینکه در جستجوی "شدن " باشند.

دوست دارم ساده باشم مثل آب                              

پیش پا افتاده باشم مثل آب

در تمام صحنه های زندگی 

حاضر و آماده باشم مثل آب

مثل شبنم با طراوت خو کنم 

پاک و دریا زاده باشم مثل آب

از تکاپو وانمانم لحظه ای

دائما در جاده باشم مثل آب

بییییییی ص د ا ا ا ا ا 

بعد از عرض سلام و عذر خواهی از تمام برو بچز (به قول پوتین )به دلیل غیبت طولانی

 به عادت همیشه که  به محض ورود به وبلاگ پوتین سر میزدم اینبار هم میخواستم وارد بشم که با کمال تعجب دیدم عبارت آشنای : دسترسي به اين سايت امکان پذير نميباشد

به استقبالم اومد شا ید اشتباه میکنم اما هنوز در شوک وارده غوطه ورم البته این اتفاقات در کشوری که وزیر ارشادش بزرگترین مشکل مطبوعات رو تعدد اونها اعلام میکنه طبیعی به نظر میرسه   ما ها هم که تکلیف حنجره هامون معلومه و از  همین الان داریم این سوتسوتک رو واسه کودکان گستاخ آینده آماده میکنیم            اما میخوام به همه اونائیکه ماهارو مثل بچه های دست به سینه و حرف گوش کن تو سری خور میخوان با این بیت که الان به ذهنم رسید اعلام کنم که :من زنده ام این نفس نفس مال من است

            آزادی پشت این قفس مال من است

 

 سلام:  آدما چقدر کوچیکن حتی با یه  وهم و خیال راحت میشه خوشحالشون کرد     راحت میشه

ناراحتشون کرد     چقدر کوچیکن   آ   د   م    ا   ما هم  آدمیم  مطمئن باش .

گم شده بودم ولی پیدا میشم             قطره نمیمونمو دریا میشم

 

گاهی که بین اشک و قلم جنگ میشود      پیراهن غزل به تنم تنگ میشود

این روزها که نان شده ایمان مردمان        هر گوشه پای عاطفه ها لنگ میشود

هر وقت ذره ای ز خودم دور میشوم     احساس میکنم که دلم سنگ میشود

با این هجوم آینه های دروغ گو      ( گاهی دلم برای خودم تنگ میشود )

 

باتفاق پوتین داریم این بلاگ رو آماده میکنیم . بلکه مفید حال خود و علاقمندان شعر و ادب پارسی قرار بگیره . ایدون .

 

چی بگم ؟

همه مرگها رو مینو یسند با صدای بلند

اما هیچ کس نگفت آتشی بدنیا اومد ، ممیز به دنیا اومد ... سلام