بازگشت 

سلام. یه اتفاقاتی میفته که آدم اگه نخوادم شاعر میشه چه برسه به اینکه مثل من ببععععععللله : ممنون که میشنوینو میبینین

راستی"در پی کسی باشیم که مارو محض تفاوتهامون بخواد نه به رغم اونها"

۱ـ...کنار ساحل شمال مشق مینوشت

صفحه های ماسه ای که پر شدند موج رویشان خط کشید

                                                                              باز هم و باز هم  . . .

موجها ... تا تورا ز خاطرم نبرده اند نمره مرا بده

۲ـآنچنان که آب. دریا    درخت. جنگل جاری میکند

                                                     چشمهای تو مرا

                                                                             سنگ سینه تورا

بی تو من چقدر خالیم

۳ـبودنت آسمان شهر را پر از پرنده میکند

                                                          باش نازنین . . .

                                                                              فقط همین

۴ـکوچه های با تورا   بی تو من عبور       . . . نه

  بی تو  قهوه ... بی تو چای ... بی تو دود   نه ... دود میشوم

بی تو من چقدر خالیم

۵ـرژیم اشغالگر چشمت    . .  . همچنان به کشور گشائی مشغول

و من هر روز                              بزرگ و

                                                          بزرگ و

                                                                     بزرگتر میشوم

                                             

 

ستاره 

      

سلام و بازم هزار شرمندگی از نیامدنها و عذر های بدتر از گناه بی مقدمه دو سه تا از آخرین سروده هارو تقدیم میکنم:

۱ـ همدرد من کجاست؟  

  فر یاد میزنم  فریاد میزنم  همدرد من کجاست؟

 یک پاکباز یک نفر از قوم سر بدار؟ یک همنفس برای هماوائی پیدا نمیشود؟

عصیان کنیم فرصت ماندن زیاد نیست  

اینان که پیش چشم شما راه میروند         قربانیان عصر تخرخر... قربانیان حمله تحمیق ...

سرمستهای پرده پندار     این مردگان که پیش شما راه میروند

  با اعتقاد  

 با نفس مطمئنه

به بیراه میروند

۲ـ من تمام قصه ام فقط همین :

"کلاغه به خونش نرسید"

۳ـ یکنفر همیشه با من است     در دلم... در سرم     

راه میرود... حرف میزند... شام میخورد

یکنفر که بارها دیده و ندیده ام  کجا و کی چگونه                   دفتر دل مرادید میزند ؟

هست آنقدر که نیست    نیست آنچنان که هست  ... یکنفر همیشه با منست

۴ـ یادت حتی    ...طعم تلخ سیگارم را عوض میکند 

من نه ... شما جز عشق چه مینامیدش؟

۵ـوقتی درخت همدست اره است و از دارو ...دسته تبر..

درکش کمی سخت است  اما...                        

                                                   کرم از خود درخت است

 

 

روز از نو .... 

سلام

همه جا شکوفست همه شادن زنبورا پروانه ها پرستوها لباس همه نو شده یه بهار دیگه یه زندگی دوباره یه فرصت دوباره همیشه تو بهار دنبال نو شدنم و تصمیم هائیکه گذاشته بودم سر فرصت بگیرم حالا وقتشه باید یه نیمای دیگه بشم ۸۶ باید خیلی جلو تر از ۸۵ گام بردارم و این شدنیه یقین دارم دلم امسال آسمون میخواد رشد تعالی پرواز و بدستشون میارم

سال تحویل اصفهان بودم و اول فروردین شیراز بعدشم لارو جیرفت و بندر لنگه و قشم و بالعکس و ۹ فروردین رسیدیم شهریار و تصور اینکه در پاسارگاد و نقش رستم و تخت جمشید و دروازه قرآن و حافظیه و سعدیه و ... چی دیدیم و چی گذشت یه کتاب ۱۰۰ صفحه ایه و  درک لذت غواصی تو قشم  و  دنیای زیر آب و بازی با ماهی های رنگی که مثل ماهی های تنگ خونمون منتظر مردن نیستن یه آغاز خوب رو مژده میده

وای که دنیای زیر آب چه لذتی داره و چه آرامشی

با کمک دوستامون اولین باشگاه ورزشهای هوائی رو تو شهریار و غرب استان تهران راه اندازی کردیم و دوره های آموزشی پارا گلایدر و موتور گلایدر رو برگزار میکنیم دیدم برای باشگاه هیچ اسمی بهتر از" آسمان آبی نیست" خوبه؟

دلم میخواد امسال سالی باشه که تمام اونائی که میشناسم به آرزوهاشون برسن خصوصآ.. نه نمیگم گفتن نگین  

سال نو رو به همه دوستای خوبم اونائیکه واقعا" دوستشون دارم تبریک میگم یه سال توپ و سرشار از موفقیت براتون آرزو میکنم و مطمئنم چنین خواهد شد

منتظر عکسای غواصی و مکه و امیر علی باشین

ابراهیم . من. شیطان. قربانی. 

سلام

قبول دارم به قول پوتین عزیز نباید بعد از همچین سفری با این پست شروع میکردم اما به خودشم گفتم چه شده بود  بگذریم .

ازکجا شروع کنم و از چی بنویسم سخته خیلی هم سخته از مدینه و بقیع و بوی رسول اله یا از احرام و طواف و زمزم وصفا از عرفات و دعای بی بدیل عرفه یا از منا و قربانگاه و رمی جمره . تمام این سفر خوابی است در بیداری تمام تاریخ شیعه در مدینه و تمام تاریخ عبودیت در مکه قابل مشاهده است اینجا بوی هاجر و ابراهیم با ندای جبرئیل در هم آمیخته اینجا هنوز صدای شکستن لات و هبل به گوش میرسد و تو تو که باید پیامبری شوی در خود و به شکستن لات و هبل های درونت بپردازی... اینجا اینجا اینجا وصف ناشدنی ترین هارا یکجا و بی واسطه ساده و عمیق در کنار هم میبینی و تو  توئی که باید در این کار زار بیابی تمام گمشده هایت را و باید به خود آئی وبه خدا .و تمام این سیر تورا به یک سمت و سو میبرد که استعفا دهی از تمام آنچه برای خود قائلی از تمام منیت ها و پیاده شوی از تمام مرکبها و تنها یک مقام در این جایگاه تو را شایسته است و آن مقام بندگی است و بس. که بندگان او آزادترینهایند و اسیران غمش شاد ترینها و نیست مقامی رفیع تر از این مقام متصور

پ ن :سعی میکنم تعدادی از عکسهائی رو که تو مکه گرفتم برای پست بعدی آماده کنم

 

حج 

سلام

۱ـتازه از سفر حج برگشتم و هنوز تو حال و هوای مکه و عرفات و ...هستم بازم اونقدر گفتنی هست که انتخاب یه بخش کوچیک واسه نوشتن تو چند خط غیر ممکن به نظر میرسه اما تو این سفر چند نکته دیدنی و شنیدنی بود که نمیشه ازش گذشت و حتی بعد از برگشتن جملاتی شنیدم که خیلی منو به فکر فرو برد و به موقع ان شااله مینویسم.

۲ـ همیشه از انسانهائی که تو وهم وخیال زندگی میکنن بدم میومده کسانی که واسه خودشون یه امپراطوری بزرگ درست کرده و خودشونو به حکومت اونجا منصوب و همه رو در رتبه های پائین ترو زیر دست قلمداد میکنن این جور آدما غالبآ خود شیفته اند و گمون میکنن کاری که اونا انجام میدن از دست هیچکس دیگه بر نمیاد و جالب اینجاست که نمیتونن از این خواب بیدار بشن چون اصلآ خواب نیستن بلکه خودشونو به خواب زدن "اسمش جهل مرکبه":

 ""آنکس که نداند و نداند که نداند         در جهل مرکب ابد الدهر بماند""

۳ـ ما انسانها چند تا خصلت داریم که خیلی باعث عقب افتادنمون میشه و موانع زیادی برامون پیش میاره یکی از بدتریناش فراموشیه و این که خیلی زود یادمون میره چی بودیم.حالا چی شدیمش بماند. این خصلت باعث میشه صفت های بد دیگه هم پیداشون بشه از جمله اینکه ما یادمون میره قدردان باشیم و نمک شناسی کنیم و این ابتدای افول ماست:

 "شکر نعمت نعمتت افزون کند           کفر. نعمت از کفت بیرون کند"

۴ـ همچین شیطون تو جلدمه که میترسم اون جای من تصمیم بگیره واقعآ بهم فشار اومده خدا به خیر کنه

 

خود کرده را... 

سلام

مهم نیست چرا دیر اومدم و اصلا اومدن یا نیومدنم اهمیت داره یا نه اما دیگه دلم واسه نوشتن تنگ شده بود و باز هم اینقدر نگفتنی دارم که گفتنی هام توش گمه دلم یه وسعت آبی و یه رهائی کامل تو ی چمنای سبزو میخواد جائی که بشه به هیچ چیز فکر کرد و با چشای بسته توی هشت ثانیه هشتاد بار دور دنیا گشت:" دلم آسمون میخواد آخ دلم آسمون میخواد" دو سه تا کار نیمه تموم نوشتم و باید تکمیلشون کنم اما دو سه بیت مینویسم تا حد اقل خودمو یه تکونی داده باشم :

یک مشت بره را ما یک گله گرگ کردیم                       بیهوده مدح گفتیم بیخود بزرگ کردیم

یک مشت بره رام بی هیچ خلق و خوئی                     یک گله گرگ وحشی بی هیچ آبروئی

 بی وقفه گرم خوردن در چشمشان هـوس پر             دیروز  روز   توبـــره   امروز  روز   آخـــــور

خود کرده ایم و تدبیر مارا گره گشا نیست                   یا مغزمان خراب است یا پوک گشته یا نیست

تاکی برایمان از رنگین کمـــــــان بگویند                        هی قصــه قصــه قصـــه از آب ونان بگویند

از سیل وعده هاشان دلخسته ام عمل کو ؟                  دیوان حافظم کو سجاده کو غزل کو؟

احتمال بدیم خدا هست 

ماه رمضان شد می و میخانه ور افتاد                 عیش و طرب و باده به وقت سحر افتاد

 

دوباره اینقدر ننوشتم که نمیدونم از کجا شروع کنم و چی بگم از آماده شدنم برای سفر حج به عنوان خدمه یا از حضور در خلسه ماه شعبان یا از بوی خدا.بوئی که کم به مشام میرسه اما این ماه تمامش پر از این بوی سکر آوره دیگه و دیگه و دیگه هزار حرف نگفته و حس غیر قابل انتقال ...توی این ماه انگار سقف آسمون پائین میاد و میشه ستاره هارو لمس کرد با خدا کمی گرم گرفت و به حرفای دلش گوش داد درددلهاشو شنید و یه کمی خجالت کشید خجالت از اون چیزی که باید میشدیم و این چیزی که هستیم باورتون نمیشه اگه بگم چقدر منتظر دیدن و تشنه مناجات ماست به من ثابت کرده دوسم داره و بارها و بارها و بارها اینو تو عمل نشونم داده دلم میخواد یه ذره هم که شده بهش ثابت کنم یا لااقل بگم که منم حالیمه این همه لطف باید یه پاسخی از طرف من داشته باشه و این پاسخ میتونه نادیده نگرفتنش باشه  آره میخوام این ماه سعی کنم یه ذره هم که شده خدارو نادیده نگیرم و به قول اون عارف واصل ( حضرت آقای بهجت) "احتمال بدیم خدا هست"

گاوووووووووووووو 

                   بی هیچ مقدمه آخرین سروده ام رو تقدیم میکنم:

گاو ها مقدسند ...

چه لذتیست گاو بودن و درک طعم علف

و اینکه   یونجه تازه از یونجه خشک شیرین تر است...

          چه لذتیست گاو بودن که فهمیدن تمام استخوان های باورم را پوک کردست

من به وظیفه ام به نحو احسن عمل کرده ام:

در دست کودکان دبستان شیر است... تا استخوان هایشان پوک تر نشود

و در نهایت با وجدانی آسوده و مرگی شرافتمندانه

...کالباس میشوم

تا با ورقی از من ضیافت صد تومانی کودک گردو فروش کامل شود

     گاو ها مقدسند     

گاوها مقدسند

پ.ن: این پست در مشهد و از کنار بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) تقدیم شد

 

 

دلم 

حتما تا حالا براتون اتفاق افتاده که دلتون یه چیزی بخواد اما ندونین اون چیه دچار یه حالت سرگیجه شدید شدم نمیدونم دلم دقیقا چی میخواد اما یه چیز حتمی که به یه عشق به معنای واقعی عشق نیاز مبرم دارم باید به دستش بیارم هر جور شده چون یه چیز برام حتمی شده و این که نقشه حرکت انسان در جهان مادی عشق است و بس شاهد مثال چه چیزی بهتر از  کلام  حضرت حافظ :

 عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید  نا خوانده نقش مقصود از کارگاه هستی 

تو این هفته بوی عشق به مشام جانم خورد و تکونم داد یه چیزائی برای نگفتن تو ذهنم پدیدار کرد و شاعر ترم کرد باور کردنی نبود اما بعد از مدتها نسرودن تمام حرف زدنم موزون شده بود و... به چشمهائی نگاه کردم که بیتابم کرد و تمام آنچه قابل گفتن بود از هفته گذشته این یه بیت بود و بس:

برای خواندن چشمت سواد کافی نیست  کسی که چشم تو را مینوشت شاعر بود

پ.ن ...